Ziemianin, właściciel majątku w Moszczanicy, działacz społeczny, działacz organizacji rolniczych, członek Związku Strzeleckiego, więzień obozu koncentracyjnego, odznaczony
Spoczywa na cmentarzu Parafialnym w Żywcu
Lokalizacja: działka: 03, rząd: 31, grób: 05_06_07
Urodził się 5 listopada 1877 roku w Wyborgu w Finlandii. Był synem Ludwika i Marii z Naruszewiczów. W 1903 roku ukończył studnia prawnicze na Uniwersytecie w Petersburgu. W roku 1905 objął, odziedziczony po stryju, majątek w Moszczanicy k. Żywca obejmujący też obszar Kocierz ad Moszczanica, gdzie przebywał do roku 1940. Prowadził wielokierunkową działalność mającą na celu podniesienie oświaty rolniczej i poprawę warunków życia chłopów. Od 1897 roku był prezesem Powiatowego Związku Kółek Rolniczych, przekształconego w wyniku jego starań w Okręgowe Towarzystwo Rolnicze. Dążył do przekształcenia systemu gospodarowania na hodowlano-sadowniczy. Organizował liczne kursy oświatowe dla chłopów, gospodarstwa pokazowe, konkursy rolnicze i hodowlane, wystawy.
W 1912 roku ożenił się z Marią z Zaleskich. Miał pięć córek.
W roku 1926 doprowadził do założenia Żeńskiej Szkoły Rolniczej w Łodygowicach. Założył Spółdzielnię Rolniczo-Handlową Siejba w Żywcu i był przewodniczącym jej Rady Nadzorczej. W latach kryzysu, w celu utrzymania Spółdzielni, przejął jej weksle na hipotekę swojego majątku. W wyniku jego starań w roku 1931 powstał Związek Ogrodniczo-Pszczelarski w Żywcu, zrzeszający pomad 300 członków. W 1928 roku został członkiem Zarządu Głównego i Wydziału Wykonawczego Małopolskiego Towarzystwa Rolniczego. Na wielu zjazdach występował z wnioskiem, by Towarzystwo Rolnicze podjęło inicjatywę wydania zakazu dzielenia gruntów poniżej określonego minimum. Swoje poglądy wyraził w pracy Komasacja jako podstawa naprawy ustroju rolnego, opublikowanej w 1927 roku. Od roku 1912 należał do Związku Strzeleckiego, a w okresie I wojny światowej był prezesem tego Związku w Wiedniu. Dnia 23 kwietnia 1940 roku został aresztowany przez Gestapo i wywieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau, a następnie w Mauthausen-Gussen.
Po zakończeniu wojny zgłosił się do pracy w rolnictwie i został skierowany do Gospodarstwa Państwowych Nieruchomości Ziemskich w Jastrowie pow. Jawor. (Ziemie Odzyskane). Tam, podczas pełnienia obowiązków służbowych, w roku 1947 stracił nogę w wyniku ataku na jego osobę dokonanego przez tajną organizację niemiecką w odwecie za wykrycie radiostacji nadawczo-odbiorczej. Wówczas przeniósł się z żoną do Krakowa. Dzięki pomocy kardynała Stefana Sapiehy mógł wraz z żoną zamieszkać w Domu na Koletkach, gdzie nabyli dożywotnio dwa pokoje i mieli zapewnioną opiekę. Po konfiskacie domu przez władze PRL zostali zmuszeni do jego opuszczenia, nie otrzymując żadnej rekompensaty pieniężnej. Ostatnie lata życia spędził wraz z żoną w Domu Fundacji Helców sióstr Szarytek w Krakowie. W wieku ponad 70 lat nauczył się pisma Braille’a i przepisał bezinteresownie tym alfabetem kilkanaście książek dla Zakładu Niewidomych w Laskach k. Warszawy. Zmarł 26 lutego 1958 roku. w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu Przemienienia Pańskiego w Żywcu.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Polonia Restituta.
Bożena Husar
Bibliografia: Słownik Biograficzny Żywiecczyzny, t. I.