Aktualności - Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Żywcu

Używamy plików cookies, aby pomóc w personalizacji treści, dostosowywać i analizować reklamy oraz zapewnić bezpieczne korzystanie ze strony. Kontynuując, wyrażasz zgodę na gromadzenie przez nas informacji. Szczegóły znajdziesz w zakładce: Polityka prywatności.

Aktualności

KOLĘDNICY MISYJNI

26 grudnia 2019 roku naszą parafię po raz czwarty odwiedzą Kolędnicy Misyjni. Tegoroczne przedsięwzięcie dedykowane jest małym mieszkańcom Amazonii. Trudne warunki życia w amazońskiej dżungli czynią ich bezbronnymi wobec licznych problemów. Kolędnicy Misyjni po każdej Mszy świętej przedstawią nam kolędniczą scenkę. Przy wyjściu z kościoła będą rozdawać pamiątki spotkania z Kolędnikami. A kto może, niech z serca złoży mały datek. Każda Rodzina, która chce przyjąć Kolędników Misyjnych w swoim domu 26 XII proszona jest o pozostawienie adresu i nr telefonu w Przystani do 24 grudnia.

0001

 

NOWI MINISTRANCI W KONKATEDRZE

W sobotę 30. listopada br. do grona Służby Liturgicznej zostali przyjęci nowi członkowie. Wspólnota Liturgicznej Służby Ołtarza w naszej parafii powiększyła się o sześciu nowych ministrantów. Dziękujemy ks. Mateuszowi Wojtusiakowi za przygotowanie i prowadzenie ministrantów w naszej parafii. 

 

W Dzień zaduszny w naszej parafii odbyła się Msza Święta pod przewodnictwem bp. Romana Pindla. Po Mszy Świętej została wygłoszona prelekcja kustorz Muzeum Miejsckiego w Żywcu p. Doroty Firlej na temat spoczywjących w kryptach Konkatedry. Na koniec ks. Biskup poprowadził procesję żałobną do trzech stacji w świątyni modląc się za spoczywających w niej zmarłych. 

W dniach od 11. do 13. października br. Oaza Dzieci Bożych oraz Oaza Młodzieżowa z naszej parafii przeżywały swoje rekolekcje w Rabce-Zdroju.

   W czasie naszego wyjazdu szukaliśmy odpowiedzi na pytanie „Po co nam Kościół?” Z pomocą przyszła nam Ewangelia, uświadamiając nam, że poprzez Kościół otrzymujemy od Boga trzy ważne dary: wspólnotę, Słowo Boże oraz Eucharystię.

   Wspaniale spędziliśmy czas, wspólnie się bawiąc, przechadzając się po górach oraz wspólnie się modląc. Myślę, że mogę stwierdzić, iż każdy z uczestników czeka już na następne rekolekcje.

 

Dar odpustu
Nawiedzając z modlitwą kościół lub kaplicę w uroczystość Wszystkich Świętych oraz w Dniu Zadusznym, możemy pod zwykłymi warunkami uzyskać odpust zupełny, czyli całkowite darowanie kar dla dusz w czyśćcu cierpiących. Ponadto wypełniając określone warunki, możemy uzyskać odpust zupełny

Modlitwa Małżeńska jako świadomość Miłości Bożej w sakramencie

W dniach 11-13.10.2019r. w Diecezjalnym Domu Duszpasterskim im. św. Józefa w Andrychowie, rodziny Domowego Kościoła z naszej parafii uczestniczyły w Oazie Modlitwy, której tematem była modlitwa małżeńska. Konferencje prowadził ks. Jacek.

Modlitwa małżeńską jest jednym z siedmiu zobowiązań naszego ruchu. Ksiądz Moderator przybliżył nam różne definicje modlitwy. Święta Teresa Wielka na przykład mówiła, że „Modlitwa jest spotkaniem z Tym, o Którym wiem, że mnie kocha”. Zanim klękniemy do modlitwy trzeba sobie uświadomić w jakiego Boga wierzę. Czy tego który każe, czy błogosławi, daje życie i radość? To decyzja mojego serca – czy otwieram serce na błogosławieństwo Miłości, bo każdy znak krzyża jest błogosławieństwem i egzorcyzmem. Czyniony świadomie jest kluczem błogosławieństw – nim otwieramy się na Miłość nawet, gdy są trudności. Wstajemy razem w obecności Boga, który chce nas kochać i kocha. Powiedzmy Mu za co dziś Ci dziękuję, za co przepraszam, o co proszę. Kontemplujemy spotkanie Serca z sercem.

Modlitwa małżeńską daje poznać serce moje i męża. Jest to oddawanie chwały Bogu. Buduje i scala naszą miłość. Ważne, aby na początku modlitwy zrobić gest przebaczenia, tego co jest pomiędzy nami – czy to przez słowa, czy podanie ręki. Ja przebaczam – Bóg mi przebacza. Modlitwa jest narzędziem budowania duchowości, walki o miłość, relacje, jedność. Mamy dorastać do miłości Boga i bliźniego i siebie między innymi poprzez zobowiązania, pracę zawodową, obowiązki domowe, odpoczynek – bo one wyrażają miłość. Każdy element życia składa się na duchowość małżeńską. Pozwolić Bogu kochać nas w sakramencie małżeństwa – wejść w nasze życie, małżeństwo, rodzinę. Warto zadać sobie pytanie czy moja modlitwa to obowiązek, czy zaproszenie? Ksiądz Jacek naświetlił cztery sposoby aspekty wysłuchania modlitwę – tak, nie, Poczekaj, będzie inaczej.

Ważną sztuką jest także umiejętność stawiania Bogu pytań, bycia upartym i cierpliwym w oczekiwaniu odpowiedzi – dać Bogu na nią czas. Jeśli pytam nie zamykam się w sobie, należy z siebie wyjść na to co jest poza, ponad nami. Odpowiedź możemy uzyskać przez Kościół, Słowo Boże, ludzi, których spotykamy. Czas modlitwy to pozwolenie Miłości Boga być z sobą, przyjąć i wyruszyć z Nią w dzień – pracy odpoczynek, bo dogmatem mojego życia jest Boża miłość.

Oprócz modlitwy, konferencji, spotkań przy kawie, czy „czasu dla rodziny” najważniejsze było spotkanie z Tym, Który nas kocha – w Eucharystii, Namiocie Spotkania, adoracji małżeńskiej, po to, aby z Nim pobyć, popatrzeć. Na zakończenie otrzymaliśmy indywidualne błogosławieństwo każdego małżeństwa Najświętszym Sakramentem i zachętę, aby być narzędziem błogosławieństwa w świecie, stać się błogosławieństwem dla męża, żony, dzieci. Błogosławieństwo to czynić dobrze, mówić dobrze, przebaczać i unikać przekleństwa, którym posługuje się Zły. W czasie Oazy modlitwy uświadomiliśmy sobie, że nie jesteśmy samowystarczalni, ale zależni od Boga i przez to szczęśliwy.

Jesteśmy wdzięczni Bogu za dar bycia we wspólnocie i księdzu Jackowi za przypomnienie i przybliżenie w sposób bardzo przystępny jednego z naszych zobowiązań w Domowym Kościele. Wyrazem tego była pełna wzruszeń uczestnicy godzina świadectw.

Uczestnicy HiK

 

WIARA I SWIATŁO W BIESZCZADACH

Już po raz kolejny Wspólnota osób niepełnosprawnych „Wiara i Światło”, działająca przy naszej parafii, wyjechała na wakacyjny obóz. W tym roku Wspólnota odwiedziła Myczkowce, niewielką miejscowość położoną w Bieszczadach. W Bieszczadach oprócz  podziwiania krajobrazu górskiego oraz otaczającej nas przyrody mogliśmy zwiedzić wiele ciekawych miejsc. Zwiedziliśmy kompleks elektrowni wodnych SolinaMyczkowce, podziwialiśmy najwyższą w Polsce, zaporę wodną na Solinie, zarówno z zewnątrz jak i od wewnątrz; podczas zwiedzania Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku przenieśliśmy się w czasie jakieś100-200lat wstecz i podziwiliśmy zabytki architektury ludowej; dzięki wizycie w Straży Granicznej w Ustrzykach Górnych dowiedzieliśmy się bardzo wiele na temat pracy tej instytucji; po raz pierwszy poruszaliśmy się bardzo szczególnym środkiem transportu, a mianowicie drezynami rowerowymi a dzięki wizycie w Centrum Edukacji Ekologicznej w Mucznem dowiedzieliśmy się dużo na temat flory i fauny Bieszczad oraz podziwialiśmy prawdziwe, słynne bieszczadzkie żubry w naturalnej Zagrodzie Żubra. Oprócz fantastycznych wycieczek mieliśmy też dużo czasu by po prostu pobyć ze sobą. Wspólnie bawiliśmy się, graliśmy w gry, organizowaliśmy warsztaty, ogniska i zabawy przy muzyce. Z pewnością przyczyniło się to do pogłębienia i tak już bardzo silnych więzów łączących wolontariuszy z podopiecznymi. Obóz to jednak przede wszystkim czas szczególnego spotkania z Bogiem, podczas codziennych  modlitw porannych i wieczornych oraz  codziennej Eucharystii. Dzięki  bliskości członów Wspólnoty mogliśmy też stale wcielać w życie przykazanie miłości Boga i bliźniego. Dla członków Wspólnoty wakacyjny obóz jest bardzo szczególny. Wyjeżdżają na niego niepełnosprawni podopieczni „Wiary i Światła” w towarzystwie grupy wolontariuszy. Nasi wolontariusze to wspaniała grupa młodzieży z różnych szkół i parafii, która nie boi się wziąć na siebie odpowiedzialność za drugiego człowieka i dać z siebie absolutnie wszystko, by tylko zobaczyć uśmiech na twarzy naszych podopiecznych, którzy często, ze względu na swą niepełnosprawność, nie mają w życiu łatwo. Wakacyjny obóz naszej Wspólnoty nie mógłby się odbyć bez finansowego wsparcia instytucji naszego miasta, parafii oraz osób indywidualnych. Z całego serca  dziękujemy wszystkim darczyńcom za wszelkie wsparcie finansowe, za hojność okazywaną przez cały rok przy okazji zbiórek i kiermaszy przedświątecznych.

 

ODPUST PARAFIALNY

8 września przeżywaliśmy uroczystość Narodzenia Najświętszej Marii Panny. Kazania głosił proboszcz z Międzyrzecza, były wikariusz konkatedry ksiądz Jan Waluś. Sumę odpustową o godzinie 12:30 odprawił nasz rodak ksiądz Zygmunt Mizia, który dziękował Bogu za 25 lat kapłaństwa.

GRUZJA I ARMENIA

W czerwcu nasza parafia wraz z Biurem Podróży BeskidVision zorganizowała pielgrzymkę do Gruzji i Armenii. Opiekunem duchowym był ks. Jerzy Łukowicz, który Mszą św. w kaplicy na lotnisku w Warszawie rozpoczął nasze wspólne pielgrzymowanie.

Pierwszym celem naszej podróży był Erywań – stolica Armenii, którą mogliśmy zwiedzać aż do późnych godzin. Zobaczyliśmy między innymi Muzeum Rękopisów, Plac Republiki, Pałac Prezydencki oraz fabrykę dywanów. W Eczmiadzyn – stolicy kościoła ormiańskiego i siedziby Patriarchy Armenii podziwialiśmy najstarszą Katedrę, ufundowaną w 301 roku.
W kolejnych dniach zwiedzaliśmy kościoły i klasztory, pochodzące nawet z VII wieku. Zachwycaliśmy się widokiem na górę Ararat, o której wspomina I księga Starego Testamentu jako miejsce, w którym osiadła Arka Noego. Jeden nocleg mieliśmy nad Jeziorem Sewan, które jest położone na wysokości około 2000 m.n.p.m.

Następnie przejechaliśmy do Tbilisi – stolicy Gruzji. Mieliśmy możliwość zwiedzania tego pięknego miasta, pełnego kontrastów, tak jak i z resztą cały kraj. Wielką atrakcją był wyjazd samochodami terenowymi na szczyt góry, gdzie znajduje się zabytkowa świątynia pw. Trójcy Świętej z XIV wieku, skąd rozciąga się widok na Kazbek, jeden z najwyższych szczytów Kaukazu. Zwiedziliśmy również klasztor Bodbe, gdzie znajduje się grób patronki Gruzji – świętej Niny. Jest to święta kościoła katolickiego, ormiańskiego i prawosławnego. To dzięki niej Gruzja stała się krajem chrześcijańskim. Najcenniejszy gruzińskie skarb – krzyż tej świętej, przechowywany jest w katedrze Sioni w Tbilisi.

Przy całym bogactwie zwiedzania, codziennie uczestniczyliśmy we Mszy św., sprawowanej przez ks. Jerzego, a jego rozważania pozwalały na pogłębienie naszej wiary i chwile refleksji.

Piękno obu krajów, cudowne krajobrazy, życzliwi ludzie, niespotykana gościnność – to wspomnienia, które na zawsze pozostaną w naszej pamięci. Pomimo różnic kulturowych, mogliśmy się przekonać, że mieszkańcy Armenii i Gruzji, podobnie jak Polacy, bardzo cenią swoją religię, tożsamość narodową, język ojczysty oraz podtrzymują swoje liczne tradycje.

Zakończeniem naszej niezwykłej pielgrzymki była Msza św. na lotnisku.

Małgorzata i Elżbieta

 

Wycieczka Służby Liturgicznej i Oazy Dzieci Bożych w Bieszczady