Wydarzenia - Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Żywcu

Używamy plików cookies, aby pomóc w personalizacji treści, dostosowywać i analizować reklamy oraz zapewnić bezpieczne korzystanie ze strony. Kontynuując, wyrażasz zgodę na gromadzenie przez nas informacji. Szczegóły znajdziesz w zakładce: Polityka prywatności.

WYDARZENIA

OPŁATEK RÓŻ RÓŻAŃCOWYCH

Prezentując fotorelację ze spotykania opłatkowego róż Żywego Różańca, warto przypomnieć o znaczeniu i roli modlitwy różańcowej w życiu Kościoła w przestrzeni dziejowej i obecnie.
Bractwa Różańcowe na których wzór powstało Stowarzyszenie Żywego Różańca, założone przez Paulinę Jaricot (1799-1862) w Lyonie w roku 1826, są bodajże najstarszą wspólnotą modlitewną osób wspierających apostolską działalność Kościoła. Tradycja ustanowienie Bractwa Różańcowego przypisuje św. Dominikowi (1170-1221). Miał on z natchnienia Matki Bożej stworzyć zarówno nabożeństwo różańcowe, jak i założyć pierwsze Bractwo, które początkowo nazywane było Braterstwem Maryi. Pewnym i udokumentowanym momentem początku Bractw Różańcowych jest jednak dopiero wiek XV i osoba bł. Alaina de la Roche, apostoła modlitwy różańcowej, który w 1470 roku, w Dounai, założył pierwsze Bractwo. W Polsce niedługo potem powstały najstarsze wspólnoty: we Wrocławiu – w 1481 r., w Krakowie – 1484 r., w warszawskim konwencie św. Jacka – 1604 r., w Gidlach – 1616 r. i w Poznaniu – 1630 r. Od początku opiekę nad Bractwami sprawowali dominikanie. Także prawo do ich zakładania posiadał wyłącznie generał dominikanów lub zakonnicy przez niego delegowani. Do 1589 roku Bractwa istniały tylko przy konwentach Zakonu Kaznodziejskiego. Dopiero później, po spełnieniu odpowiednich warunków, Bractwa mogły powstawać także przy parafiach diecezjalnych.
Już w 1608 roku zostało wprowadzone do kościoła żywieckiego Bractwo Różańca Świętego Najświętszej Maryi Panny a jego pierwszym prezydentem był żywczanin ks. Andrzej Kozatius. Bractwo to zainicjowało jedną z najstarszych pielgrzymek w Polsce na Jasna Górę do Częstochowy, która w liczbie około 1800 ludzi wyruszyła w święto Przenajświętszej Trójcy 29 maja 1611 roku, opisaną w Dziejopisie żywieckim Andrzeja Komunieckiego. Kolejna równie liczna pielgrzymka, również z inicjatywy Bractwa, wyruszyła z Żywca do Częstochowy 2 sierpnia 1668 roku w święto Nawiedzenia NMP dla uproszenia odwrócenia epidemii chorób jakie szerzyły się w mieście i okolicy. To historie początków aktywności wspólnoty różańcowej z naszego parafialnego podwórka. Jedynie Bogu wiadomo ile różnych łask spłynęło na tej przestrzeni dziejowej i nadal spływa na lud Boży przez modlitwę różańcową zarówno w wymiarze osobistym jak i całego Kościoła.
Wystarczy tu przypomnieć choćby takie interwencje Bożej Opatrzności jak obrona Europy przed zalewem islamu w zwycięskiej bitwie morskiej floty Ligi Świętej z inwazją przeważającej floty Imperium Osmańskiego pod Lepanto (1571 r.), kiedy na apel Ojca Świętego cały chrześcijański świat jednoczył się w modlitwie różańcowej o ocalenie, oddając się opiece Matce Bożej.
A na naszej polskiej ziemi objawienie się Matki Bożej w Gietrzwałdzie z orędziem o odmawianie różańca i nawrócenie, niechybnie przyczyniło się do odzyskanie upragnionej niepodległości, czego widocznym znakiem było również zwycięstwo w Bitwie Warszawskiej i ochronienie Europy przed zalewem bezbożnej ideologii komunistycznej.
Tak samo jak w Austrii po II-giej wojnie światowej, na apel prymasa cały naród jednocząc się w modlitwie różańcowej by uchronić kraj przed okupacją sowiecką, uzyskał ocalenie.
To wydarzenia historyczne. Czas dzisiejszy niesie nowe wyzwania. Wyzwania przeciwstawienia się ideologii liberalizmu we wszystkich sferach życia również duchowego, relatywizmowi etycznymu, negacji istnienia Boga, ideologii gender, w myśl, której sam człowiek staje się kreatorem życia i decyduje o swojej tożsamości płciowej co uderza w istotę rodziny. Wszystko to jest pokłosiem rewolucji kulturowej (1968), mającej na celu obalenie porządku życia społecznego opartego na chrześcijaństwie czyli Ewangelii i nauczaniu Kościoła Katolickiego. Nauka Chrystusa jedynego Zbawiciela ludzkości jest na różne sposoby podważana, Kościół cierpi fizycznie prześladowania na niespotykaną skalę w milionach zabijanych nienarodzonych dzieci w klinikach aborcyjnych, czy zabijaniu nieprzydatnych społecznie schorowanych osób przez eutanazję, zamachach terrorystycznych. Cierpi duchowo, przez nachalną propagandę w mass mediach nienawiści i pogardy. Dlatego objawia się światu Matka Boża swym dzieciom w różnych miejscach i wzywa do nawrócenia, poprzez pokutę i odmawianie modlitwy różańcowej by ochronić świat przed zagładą a dusze przed potępieniem. Tak było w Fatimie, gdzie dzięki tej modlitwie niszczycielska moc II-giej wojny światowej ominęła ten kraj. Orędzie jest nadal aktualne, ponawiane także w Medziugorie i wielu innych miejscach świata. Wśród współczesnych zagrożeń narasta islamizacja Europy. I oto z Polski wyszła inicjatywa modlitwy o ocalenie w akcji „Różanie do granic”. Wymowna jest też data akcji. Różaniec do granic został zorganizowany w rocznicę bitwy pod Lepanto. Inne kraje również włączają się do tej akcji. Miejmy nadzieję, że nasza wielowiekowa kultura chrześcijańska na naszym kontynencie dzięki tej modlitwie ocaleje.
W Polsce Ceremoniał Żywego Różańca, został opracowany przez ojca Szymona Niezgodę OP w roku 1977 dla uczczenia stulecia objawień Matki Bożej w Gietrzwałdzie, zatwierdzony przez Prymasa Polski, Stefana kardynała Wyszyńskiego. Obowiązywał do początku XXI wieku. W 2015 roku opracowano nowy Ceremoniał. Na czele Stowarzyszenia stoi Konferencja Moderatorów Diecezjalnych, która wyłania Zarząd Stowarzyszenia kierowany przez Moderatora Krajowego. W parafii rodziną Żywego Różańca kieruje Moderator Parafialny. Stowarzyszenie Żywego Różańca podlega Konferencji Episkopatu Polski, która w 2012 roku zatwierdziła obowiązujący Statut Stowarzyszenia "Żywy Różaniec".
Członkowie Żywego Różańca mogą dostąpić odpustu zupełnego, pod zwykłymi warunkami, osiem razy w roku, mianowicie:
w dniu przyjęcia do Żywego Różańca,
Narodzenia Pana Jezusa (25 XII),
Ofiarowania Pańskiego (2 II),
Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie (25 III),
Zmartwychwstania Pańskiego (zgodnie z kalendarzem liturgicznym),
Wniebowzięcia Matki Bożej (15 VIII),
w święto Królowej Różańca świętego (w naszej Parafii w pierwszą niedzielę października)
oraz Niepokalanego Poczęcia Maryi (8 XII).
Zgodnie z Ceremoniałem, Żywym Różańcem kieruje Rada, którą tworzą zelatorzy, czyli kierownicy, wszystkich róż. Raz w miesiącu Żywy Różaniec dokonuje zmiany tajemnic różańcowych. Imiona nowo przyjętych członków wpisuje się do parafialnej Księgi Żywego Różańca. Wspólnota Żywego Różańca uczestniczy każdorazowo w pogrzebie zmarłego członka oraz w specjalnie zamawianej Mszy św. za spokój jego duszy. 

W naszej parafii ponad 200 soób modli się w Żywym Różańcu. 

LET HIM RUN – muzycznie o Bogu

Gdy doświadczysz Boga, wiesz, że to najlepsze, co cię w życiu spotkało. Dlatego chcesz się Nim podzielić. „Bo my nie możemy nie mówić tego, cośmy widzieli i słyszeli.” [Dz 4,20]

 

Przyjaźń na lata

Pochodzą z Żywca. Znają się od dawna. Szkolna ławka, wspólne służenie do Mszy Świętej, paczka znajomych, nieskończenie długie rozmowy, wspólne pasje, dużo śmiechu… – po prostu przyjaźń. Muzykowali razem też niejeden raz. Inwestowali w instrumenty, spotykali się po domach, grali w kościele, jeździli na warsztaty i festiwale, nagrywali, intensywnie słuchali rozkwitającej wtedy muzyki chrześcijańskiej, dzielili się inspiracjami, poszukiwali swojego stylu.

 

Po przejściach

Przyszedł czas na rozstania. Rozeszli się w różne strony, skończyli studia, założyli rodziny, urodziły się dzieci. Świat im się zmienił. Przyszło też cierpienie. U każdego inne, ale każdego z nich, jak to się mówi, przeczołgało. Odtąd nic już nie będzie takie samo.

LHR foto1

Świadectwo życia

Oparli się na Bogu. Jego wybrali na fundament. W Nim doświadczyli wolności i w Nim złożyli swoje nadzieje. Jego zapytali, do czego ich wzywa. On natomiast pozwolił im na nowo się spotkać. Już inaczej, dojrzalej, ale wciąż w tej samej przyjaźni i pasji do muzyki.

 

O Bogu i dla Boga

Pozwolili Bogu działać, rozpędzać się w ich życiu. Tak widzą projekt LET HIM RUN i tak go nazwali. Zobaczyli Ojca, który wybiega naprzeciw marnotrawnego syna, aby przytulić go, ubrać w nową szatę i wyprawić ucztę z radości, że się odnalazł. Bóg wybiega człowiekowi na spotkanie i chce go obdarzyć nową godnością. Potrzebna jest tylko (i aż) postawa dziecięcej ufności, skruchy, oddania. O tym jest ta muzyka.

LHR foto4

Muzyka chrześcijańska

Tworzą w gatunku „praise&worship” – ciekawie, rockowo, gitarowo, a zarazem przestrzennie i lekko. Są autentyczni.  Opowiadają o swoim dogłębnym doświadczeniu Boga językiem, który jest im najbliższy. Pierwszy singiel „Czekam” nagrali we trzech: Marcin, Rafał i Dominik. Premiera odbyła się w październiku 2017 roku, a utwór zdobył pierwsze miejsce w dwóch listach przebojów: w 310 notowaniu "Listy z mocą" oraz w 167 notowaniu "Złotej dziesiątki Radia Warszawa". Drugi singiel pt. „W imię Twoje” ukazał się w marcu 2018 roku i również zdobył pierwsze miejsce: w 335 notowaniu “Listy z mocą” oraz czterokrotnie w 869, 870, 871 i 877 notowaniu listy przebojów "Muzyczne Dary". Poza trójką przyjaciół wzięli w nim udział zaproszeni do zespołu Natalia i Mieszko, później dołączył także Marek. Oba utwory wraz z teledyskami są dostępne w serwisie Youtube.

LHR foto2

Debiut Roku 2018

25 listopada 2018 zagrali swój pierwszy koncert, występując na VIII Festiwalu Chrześcijańskie Granie w Warszawie w ramach konkursu “Debiuty”. Decyzją jury i głosami publiczności zespół zdobył dwie nagrody: “Debiut Roku 2018” i “Debiut Publiczności”.

LHR foto3

Pierwsza płyta

Aktualnie zmierzają do wydania pierwszego pełnowymiarowego albumu. Chcą zabrać się do tego profesjonalnie. Materiał jest już gotowy, przyszedł czas na nagrania. Na swoim profilu piszą: „Na płycie znajdą się nasze autorskie utwory, które oparliśmy na tym, co nam najbliższe, muzycznie na mocy i przestrzeni, tekstowo na Słowie Bożym i osobistym doświadczeniu Bożej wolności.” Aby płyta mogła powstać, potrzeba wsparcia modlitewnego – bo tylko dzięki Duchowi Bożemu można świadczyć, że Panem jest Jezus – no i finansowego – bo studio, postprodukcja, grafika i tłoczenie niestety kosztują niemało.

 

Katolik wspiera

Z dużą serdecznością i uznaniem mówią o nich w odległym Radio Warszawa i lokalnym Aniele Beskidów, grają ich single Radio eM Katowice i eM Kielce, piszą o nich serwisy internetowe Deon i Stacja7. Wspierają ich także chrześcijańscy muzycy, wśród nich ks. Andrzej Daniewicz, Gabriela Gąsior, zespół Kadosz. Natomiast niedawno powstały portal „Katolik wspiera” prowadzi zbiórkę środków na debiutancką płytę LET HIM RUN. Każdy, kto chciałby materialnie współtworzyć to przedsięwzięcie, może to uczynić, wchodząc na stronę:

www.katolikwspiera.pl/let-him-run-debiutancka-plyta.html

 - gdzie odnajdzie wyczerpujące informacje o zespole, a także nagrania teledysków i rekomendacje. Po kliknięciu znajdującego się po prawej stronie niebieskiego pola „wesprzyj projekt” serwis przekierowuje do zabezpieczonego formularza, w którym należy wpisać swoje dane oraz deklarowaną kwotę. Kolejny krok umożliwi dokonanie przelewu.

LET HIM RUN

Obecny skład zespołu to: 

Natalia Sołtysek – wokal 

Marcin Pawełek – gitara 

Marek Cendrzak – gitara 

Rafał Hilbrycht – gitara basowa

Dominik Cendrzak – perkusja

LET HIM RUN to świeży powiew w muzyce chrześcijańskiej. Mają to, czego trzeba. Wiarę, pasję, talent, umiejętności i pomysł. Wymagają od siebie, rozwijają się, są otwarci i ufają Panu. Zbierają zarówno fundusze, jak i modlitwy, by wytrwać na dobrej drodze. Warto zatem wesprzeć to Boże dzieło, modlić się razem z nimi, a z ich muzyki czerpać nie tylko przyjemność, ale i siłę świadectwa, która buduje i ożywia wiarę.

[kh]

LHR foto5

SPRAWOZDANIE KS. PROBOSZCZA ZA ROK 2018
 

1. Parafia i ludzie:
Nasza parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny liczy około 13 tysięcy wiernych. W obszarze parafii mamy m.in. 5 kościołów (Konkatedra Narodzenia NMP, św. Krzyża, Przemienienia Pańskiego, św. Marka i Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Kocurowie), 6 przedszkoli, 3 Szkoły Podstawowe, 5 szkół średnich, szpital i DPS. Posługę duszpasterską w tych miejscach pełni ks. Proboszcz, 8 księży Wikariuszy i ks. Kapelan. Dla poprawnego funkcjonowania całej parafii zatrudnionych jest ponad 20 pracowników: zakrystianie, organiści, pracownicy cmentarza, kucharki, osoby sprzątające i pracownicy administracyjni.
Cieszymy się powołaniami do służby kapłańskiej. W tym roku, jeśli Pan Bóg pozwoli, będziemy przeżywać podwójne prymicje diakona Piotra i diakona Michała. W Seminarium Krakowskim na trzecim roku studiuje kleryk Łukasz, w seminarium Ojców Karmelitów Bosych w Krakowie na pierwszym roku również kleryk Łukasz a zagranicą w Niemczech kleryk Piotr (czwarty rok).

2. Grupy parafialne:
W naszej parafii działają grupy dla dorosłych, młodzieży i dzieci, w których można wzrastać w wierze i służbie dla innych. W spotkaniach poniższych grup uczestniczy kilkuset parafian:
• Grupy dziecięce: Dzieci Maryi, Oaza Dzieci Bożych, Świetlica Parafialna, Ministranci
• Grupy Młodzieżowe: Ruch Światło - Życie (OAZA), Młodzież Maryi , KSM, Świetlica parafialna, Wiara i Światło (niepełnosprawni), Lektorzy.
• Grupy dla dorosłych: Odnowa w Duchu Św., Wj 12, Rycerze Niepokalanej i grupy maryjne, Kręgi biblijne, Wincenty a Paulo, Róże Różańcowe, Poradnia dla narzeczonych, Radio Maryja, Klub Inteligencji Katolickiej, Akcja Katolicka, Domowy Kościół, Apostolstwo Dobrej Śmierci, Chór Parafialny, Grupa Uwielbienia Serca Pana Jezusa, Duszpasterstwo nauczycieli, Grupa Rozkręć Wiarę, Grupa teatralna dla Pasji Beskidzkiej.

3. Życie Sakramentalne:
W 2018 roku Chrzest przyjęło 146 dzieci (o 6 więcej niż w 2017): 88 chłopców i 58 dziewczynek. 55% tych dzieci przyszło na świat w małżeństwach sakramentalnych, w porównaniu do poprzedniego roku jest to spadek o 8%. Co trzecia para rodziców prosi o chrzest dziecka, a stanowczo odmawia zawarcia sakramentu małżeństwa mimo braku jakichkolwiek przeszkód. 37 par zawarło Sakrament Małżeństwa przed Bogiem, w zeszłym roku było 53, a 2 lata temu 51. Do 2010 r. było zawieranych co roku ok. 100.
Pogrzebów było 171, rok temu 172. Jeżeli porównamy liczbę chrztów do pogrzebów to widzimy, że jest nas mniej o 25 osób.
Udzielono w minionym roku 300 tys. Komunii Świętych. Do bierzmowania przystąpiło 134 młodych osób, a rok temu 115. Do I Komunii Świętej przystąpiły 184 osoby, rok temu 172.
Ogólnie uczęszczających regularnie na Msze Święte było około 50% naszych parafian.

4. Caritas
W parafii ma miejsce wiele inicjatyw charytatywnych, ukierunkowanych na pomaganie tym, którzy potrzebują naszego wsparcia. Wszelkimi działaniami kierują Siostry Miłosierdzia. Aktywnie działa 20 wolontariuszy. W okresie Wielkanocy i Bożego Narodzenia dostarczyliśmy po ok. 400 paczek. Dwa razy w tygodniu ze świetlicy parafialnej, prowadzonej przez Siostry, korzysta ponad 60 dzieci w wieku od 5 do 17 lat. Parafia finansuje obiady dla dzieci, które najbardziej potrzebują wsparcia.
Ruch Wiara i Światło w szczególny sposób pomaga osobom niepełnosprawnym. Kilkanaście osób ubogich korzysta ze stałej pomocy materialnej, m.in. polegającej na wykupowaniu lekarstw.
Organizujemy i dofinansujemy wyjazdy dla dzieci i młodzieży ze wspólnoty Wiara i Światło, dla osób uczęszczających do świetlicy parafialnej oraz dla lektorów i ministrantów. Pomogliśmy również misjonarzom i misjonarkom oraz bielskiemu hospicjum przekazując podczas zbiórek przed kościołami w sumie kwotę przekraczającą 120 tys. złotych.

5. Wydarzenia Parafialne:

• W styczniu w Korowodzie Trzech Króli wzięło udział kilka tysięcy osób.
• W czerwcu odbył się Marsz dla Życia i Rodziny, w którym uczestniczyło około tysiąca osób.
• W sierpniu ponad 500 osób uczestniczyło w kolejnej Żywieckiej Pieszej Pielgrzymce na Jasną Górę i w pielgrzymce z Myszkowa.
• We wrześniu otworzyliśmy kryptę rodziny Habsburgów i zorganizowaliśmy wykłady historyczne dla około tysiąca młodych ludzi.
• Co miesiąc od wiosny do jesieni miały miejsce pielgrzymki do Rychwałdu i Przyłękowa.
• Zorganizowaliśmy kilka specjalnych pielgrzymek parafialnych, m.in do: Izraela, Jordanii, Fatimy i Grecji.
• Wystawiliśmy III Pasję Beskidzką w Żywieckim Amfiteatrze.
• Zorganizowaliśmy kilkanaście koncertów religijnych w Konkatedrze i kawiarence "Przystań".
• Regularnie organizowane są wyjazdy do filharmonii i opery.
• Po raz kolejny odbył się Tydzień Kultury Chrześcijańskiej, gdzie można było posłuchać ciekawych prelekcji oraz uczestniczyć w koncertach.
• Kolejna wyprawa rowerowa o charakterze ewangelizacyjnym "Rozkręć Wiarę", tym razem z Żywca do La Salette i Rzymu przez 10 przełęczy alpejskich.

6. Sprawy gospodarcze

Aby zapewnić poprawne funkcjonowanie parafii i móc na odpowiednim poziomie spełniać naszą posługę realizujemy wiele projektów i działań związanych z infrastrukturą. Między innymi:
• została przygotowana nowa kancelaria spełniająca wymogi bezpieczeństwa,
• odnowiliśmy wejścia do Domu Katolickiego,
• został wykonany gruntowny remont dwóch salek katechetycznych jak i dokończono remontów pomieszczeń mieszkalnych na plebani,
• została uruchomiona nasza kawiarenka i księgarnia "Przystań",
• odnowiliśmy stronę internetową parafii, dzięki której osoby nie mogące opuszczać domu mogą uczestniczyć w nabożeństwach transmitowanych on-line,
• odnowiliśmy zakrystię w kościele Św. Krzyż, a także płot wokół tego kościoła,
• została przygotowana nowa jadalnia i kuchnia,
• wokół Konkatedry zostały wycięte drzewa zagrażające zabytkowi,
• zostało wykonanych również wiele tematów czysto technicznych (wymiany skrzynek elektrycznych, naprawy i malowania dachów…), dzięki którym budynki parafialne będą mogły służyć nam i kolejnym pokoleniom.
Parafia co tydzień wydaje kolorowy tygodnik w nakładzie ok. 400 egzemplarzy.

7. Projekty na rok 2019

W bieżącym roku planujemy zrealizować kolejne projekty m.in.:

- remont Konkatedry:

- udostępnienie wieży dla zwiedzających po przeprowadzonej wcześniej renowacji schodów, konstrukcji drewnianej oraz tynków,
- wymiana ogrzewania,
- modernizacja oświetlenia,
- remont zakrystii,
- montaż urządzeń przeciwpożarowych w Konkatedrze i kościele św. Krzyża,
- planujemy również wykonanie nowych schodów do kościoła Przemienienia Pańskiego,
- remont kapitalny części ogrodzenia cmentarnego.

 

Wszystkie prowadzone prace są na bieżąco finansowane, nie zaciągnęliśmy żadnych kredytów. Dzięki Waszej ofiarności, za którą serdecznie dziękujemy, możemy dokonywać tych wszystkich inicjatyw i pomóc najbardziej potrzebującym.

 

 

 

 

W październiku odbyła się pielgrzymka do ziemi świętej zorganizowana przez naszą parafię. W bardzo napiętym planie oprócz zwiedzania miejsc związanych z narodzinami, życiem i śmiercią Jezusa Chrystusa nie zabrakło również cudów natury tj. Morza Martwego i Petry w Jordanii. Codzienna Eucharystia w świętych miejscach pozwoliła nam bardzo mocno pogłębić wiarę. Naszym przewodnikem był ks. Andrzej Soboń - doświadczony przewodnik po Ziemi Świętej, który był dla nas oprócz żródła wiedzy wspaniałzm katechetą i świedectwem wiary.

 

15 października będziemy przeżywać w naszej parafii Dzień Dziecka Utraconego.  Rozpoczniemy go wspólnym różańcem o 17.30. W czasie Mszy św. zostaną wyczytane imiona zmarłych dzieci, zarówno tych starszych, jak i całkiem  maleńkich, a po komunii św. chcemy dokonać aktu ich ofiarowania Panu Bogu. Imiona dzieci można zgłaszać na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. . Przed Eucharystią będzie też można ustawić przy ołtarzu zdjęcia dzieci.

Dziesięć par wzięło udział w trzeciej edycji kursu dialogu małżeńskiego, który przez dziesięć tygodni prowadzili Anita i Krzysztof Tyrybonowie - andrychowskie małżeństwo, członkowie Domowego Kościoła i ks. Jacek Moskal - diecezjalny moderator Domowego Kościoła. Kurs odbył się w domu formacyjno-edukacyjnym sióstr karmelitanek misjonarek w Trzebini. Wzięły w nim udział małżeństwa związane z żywieckim Domowym Kościołem, wspólnotą "Wj 12", "Magnalia Dei" i kilka par nie związanych z żadną grupą przyparafialną.

Podczas cotygodniowych spotkań przy domowych wypiekach i kanapkach, słuchali o wielu aspektach życia małżeńskiego, niby oczywistych, ale -  jak sami zgodnie przyznają - takich, które warto było na nowo sobie uświadomić. Prowadzący mówili m.in. o hierarchii wartości w małżeństwie - jeśli Bóg jest na pierwszym miejscu, wszystko jest na miejscu właściwym. W obowiązkach stanu dla męża żona jest najważniejsza, dla żony - mąż. Pary słuchały także o zaangażowaniu społecznym, o obowiązkach pracowników i pracodawców. Jedno ze spotkań odnosiło się do historii życia - z jakich domów pochodzimy, co wzięte z nich pielęgnować, a czego nie fundować dzieciom, współmałżonkowi czy sobie samemu. Przyjrzeli się także komunikacji werbalnej i niewerbalnej - temu, co i jak mówimy, jak przekazujemy, czy jesteśmy przejrzyści dla współmałżonka. Rozmawiali o językach miłości, zwrócili uwagę na słowa: "proszę", "dziękuję", "przepraszam". Jedno ze spotkań poświęcili konfliktom. Nie mogło zabraknąć tematyki przebaczenia.

Na ostatnim spotkaniu prowadzący zachęcali do podjęcia  wprowadzenia w życie treści spotkań: - Bo możemy być słuchaczami, możemy powiedzieć: było super i co?. I nic z tego, jeśli nie będziemy pracować, jeśli nie zawalczymy o naszą relację, nasze małżeństwo, naszą świętość; jeśli będziemy wciąż myśleć: niech ona/on się domyśli - podkreślali.

Zapraszali do podejmowania małych kroków w usuwaniu wad, które niszczą relacje: - Nie tak małych, żeby nas rozleniwiały, ale i nie za dużych, by nas frustrowały. Niech to będą kroki na moją miarę, takie kroki, które podejmuję, żeby zrozumieć żonę/męża, patrzyć na niego/nią sercem, ucząc się wrażliwości i nie zapominając o własnych darach - mówili Tyrybonowie.

Prowadzący zachęcali wszystkich szczególnie do życia sakramentalnego: spowiedzi i Eucharystii, a także regularnej, wytrwałej modlitwy - osobistej, małżeńskiej i rodzinnej.

Po każdej prelekcji prowadzących małżonkowie otrzymywali indywidualne błogosławieństwo i świecę symbolizującą światło Chrystusa. Z tym błogosławieństwem przechodzili na rozmowy w cztery oczy - czyli dialog małżeński. (…)

Urszula Rogólska Gość Niedzielny

Już w październiku rozpocznie się kolejna edycja „Dialogu” zachęcamy do wzięcia udziału! Szczegóły już wkrótce.

 

Modlitwa biskupa bielsko-żywieckiego Romana Pindla za zmarłych mieszczan i fundatorów żywieckiej świątyni oraz wejście do krypty grobowej rodziny Habsburgów zakończyły specjalny wieczór zatytułowany „Misterium żywieckiej fary”, który odbył się 6 września w konkatedrze Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Żywcu. Na to szczególne spotkanie z udziałem Asysty Żywieckiej, rozpoczęte Mszą św. w intencji m.in. członków rodziny Habsburgów, złożyły się także wykład oraz koncert muzyki dawnej w wykonaniu Żeńskiego Zespołu Wokalnego „Flores Rosarum”.Jak wyjaśnił ks. Grzegorz Gruszecki, proboszcz żywieckiej parafii konkatedralnej, który przywitał uczestników spotkania, kaplicę grobową po południowej stronie świątyni nawiedziło w ostatnich dniach kilkaset młodych osób i nauczycieli z żywieckich szkół. „Cieszę się, że szkoły odpowiedziały na apel, aby dotknąć historii, przeżyć ją całym sobą” – podkreślił duchowny, dziękując samorządowcom za udział w zorganizowaniu przedsięwzięcia, a parafianom za codzienną modlitwę za tych, którzy spoczywają w kościelnych kryptach.Kustosz Muzeum Miejskiego w Żywcu dr Dorota Firlej w wykładzie poświęconym fundatorom żywieckiej fary przybliżyła historię „perły architektury sakralnej” w skali całej Polski. Przypomniała, że świątynia ta jest dziełem fundatorów i artystów. „Fundatorami byli zacni właściciele dóbr żywieckich: Komorowscy, Wazowie, Wielopolscy, Habsburgowie, ale także i mieszczanie, którzy przez pięć długich stuleci dbali i hojnie wyposażali swoją świątynię” – zaznaczyła i zwróciła uwagę, że majestatyczny kościół żywiecki z okazałą, 60-metrową wieżą, został wzniesiony pomiędzy miejskim rynkiem a Starym Zamkiem – rezydencją właścicieli.

p. Dorota Firlej poinformowała, że pełnomocnik rodziny żywieckich Habsburgów Krzysztof Góralczyk przywiózł fragment munduru Karola Stefana – zmarłego 20 czerwca br. w Szwecji, ostatniego męskiego potomka w drzewie genealogicznym żywieckich Habsburgów: wnuka Karola Stefana Habsburga i syna Karola Olbrachta oraz arcyksiężnej Alicji.

„Życzeniem córki arcyksięcia jest, aby fragment tego munduru mogli zobaczyć wszyscy mieszkańcy Żywca. W roku jubileuszowym miasta, w roku jubileuszowym Wielkiej Niepodległej będzie to wspaniała pamiątka od naszych żywieckich Habsburgów, już ze strony Szwecji” – dodała Firlej.Koncert muzyki dawnej, na który złożyły się fragmenty łacińskiego oficjum ku czci św. Stanisława ze Szczepanowa, wg Wincentego z Kielczy, wykonał ceniony w Europie i na świecie Żeński Zespół Wokalny „Flores Rosarum” z Krakowa w składzie: Adrianna Bujak, s. Susi Ferfoglia (kierownictwo artystyczne, wirginał), Maria Klich (lira korbowa), Katarzyna Śmiałkowska, Katarzyna Wiwer.We wprowadzeniu do koncertu ks. dr Szymon Tracz z Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II przypomniał, że 765 lat temu w bazylice św. Franciszka w Asyżu papież Innocenty III dokonał aktu kanonizacji tragicznie zamordowanego 17 kwietnia 1079 r. w kościele na Skałce w Krakowie biskupa Stanisława ze Szczepanowa. Kapłan wyraził przekonanie, że rozbudowana, śpiewana modlitwa, skomponowana w XIII wieku, musiała być prowadzona przez wieki w murach żywieckiej świątyni. „Nasi przodkowie znali ją, gdyż słyszeli jej brzmienie i słowa, pielgrzymując na Wawel, do grobu św. Stanisława” – podkreślił.We wzniesionej w 1929 roku neorenesansowej kaplicy grobowej rodziny Habsburgów, zaprojektowanej przez architekta Franciszka Mączyńskiego z Krakowa, pochowani są m.in.: Maria Krystyna Habsburg-Lotaryńska (1923-2012), Karol Stefan Habsburg-Lotaryński (1860-1933) i Maria Teresa Habsburg-Toskańska  (1862-1933) – dziadkowie Marii Krystyny oraz jej brat Olbruś (1926-28). 

tekst R. Karp KAI

ZAKOŃCZYŁA SIĘ WYPRAWA ROZKRĘĆ WIARĘ: ALPY - LA SALETTE - RZYM

Przed wyprawą rowerową „Rozkręć wiarę” wielu z jej uczestników nawet nie słyszało o francuskiej wiosce La Salette, dziś przywołują wspomnienie wjazdu do maryjnego sanktuarium, położonego w Alpach na wysokości prawie 2 tys. metrów nad poziomem morza, jako jedno z najważniejszych w życiu. Ósma wyprawa na jednośladach, w ramach ewangelizacyjnego projektu, polegała na przejechaniu 2700 km z Żywca do La Salette oraz Rzymu i pokonaniu dziesięciu alpejskich przełęczy. Pielgrzymi wieźli ze sobą księgę z intencjami, powierzonymi przez mieszkańców Żywca i diecezji bielsko-żywieckiej. Jedenaścioro pielgrzymów rowerzystów wróciło już do domu. Jako ostatni na Żywiecczyznę, skąd miesiąc temu startowała wyprawa, do Polski dotarło 23 sierpnia czworo rowerzystów, którzy od La Salette kontynuowali jazdę przez kolejne 600 km do Rzymu, oraz towarzyszący im członkowie jednej z ekip samochodowych.

Zdaniem ks. Grzegorza Kierpca, pomysłodawcy przedsięwzięcia, tegoroczna wyprawa była najtrudniejszą z dotychczasowych. Obeszło się jednak bez kraks, awarii sprzętu czy poważnych kontuzji. Były za to pomylone trasy i niekiedy potężne zmęczenie. „Kryzysy i ból muszą być. Ale one są do pokonania. Wiedzieliśmy, że będzie bolało” – wytłumaczył.

Duchowny przyznał, że dzięki odwiedzinom w La Salette wielu mogło przybliżyć sobie orędzie Matki Bożej, która objawiła się tam 19 września 1846 r. dwojgu kilkunastoletnim pastuszkom. „To przesłanie bardzo aktualne dzisiaj – o szanowaniu niedzieli, jako dnia wolnego od pracy, imienia Pańskiego. Jest to wezwanie do nawrócenia” – zauważył kapłan i wspomniał moment, gdy 10 sierpnia rowerzyści wjechali na alpejską górę.

„Była to już dziesiąta z rzędu góra, na którą wjeżdżaliśmy. Zmęczenie było, ale przede wszystkim były emocje. Zaplanowaliśmy dotrzeć tam dzień wcześniej, ale z powodu ulewy musieliśmy opóźnić przyjazd. Matka Boża, przedstawiona w La Salette jako Piękna Pani z głową ukrytą w dłoniach i płacząca, pozwoliła nam wjechać na górę dopiero w piękny, słoneczny dzień. Może nie jest z nami aż tak źle, skoro Maryja nad nami nie płakała” – zażartował i wspomniał, że pobyt w sanktuarium zrobił na wszystkich wielkie wrażenie.

Barbara Marek z ekipy samochodowej zwróciła uwagę na symbole z tzw. krzyża saletyńskiego, który miała na sobie Maryja w chwili objawienia – młotek i obcęgi, symbolizujące z jednej strony grzech i śmierć, z drugiej – uwolnienie, miłość i zmartwychwstanie. „Mamy wybór: albo będziesz tym młotkiem, który przybija Pana Jezusa do krzyża, czyli grzesznikiem, albo będziesz obcęgami, które wyciągają gwoździe. To do mnie mocno dotarło. Podczas objawień Maryja nie prosiła o wiele – o jedno ‘Zdrowaś Mario’, jedno ‘Ojcze nasz’ każdego dnia. Jeśli mamy czas, możemy się modlić więcej. To przecież prawie nic, a tak wiele zarazem” – zauważyła.

Dla Mariana Butora we wspomnieniach pozostaną piękne górskie krajobrazy. „Samo La Salette to chyba najpiękniejsze miejsce na świecie” – podkreślił i przyznał, że bardzo sobie cenił, że wszelkie trudności podczas wyprawy można było pokonywać w grupie. „Czasami wystarczyło jedno słowo, prosty gest. To bardzo pomaga” – dodał najstarszy w ekipie, 54-letni mieszkaniec Rajczy.

Maciej Urbaniec przyznał, że po tej wprawie polubił górską jazdę. „Przedtem strasznie nie lubiłem jeździć po górach na rowerze. Pojechałem, bo chciałem być na tej wyprawie” – stwierdził były uczestnik ubiegłorocznej wyprawy na Nordkapp, dla którego najtrudniejszy był początkowy etap pielgrzymki, gdy jechał „na flaku”.

Wiktoria Bazylińska dołączyła do rowerzystów w 17. dniu wyprawy. Z pielgrzymki wróciła jako 18-latka. Wejście w pełnoletność przeżywała podczas urodzinowej Mszy św. na cmentarzu na Monte Cassino. „To było dla mnie szczególne przeżycie. Klasztor, jego historia, zrobiły na mnie ogromne wrażenie, podobnie jak Msza św. w mojej intencji na cmentarzu polskich żołnierzy” – podsumowała.

Na rowerach, obok doświadczonych rowerzystów i członków poprzednich wypraw, jechali debiutanci: 17-letni Patryk Rus, Wiktoria Bazylińska, Rafał Napierała, Szczepan Kierpiec. Inni członkowie wyprawy to ks. Grzegorz Kierpiec, Adrianna Wisła, Marian Butor, Maciej Urbaniec, Szymon Gach, Marcin Tomaszek, Marcin Kwaśny. Towarzyszyli im bliscy i znajomi z trzech ekip samochodowych.

Wyprawa rowerowa w ramach zainicjowanego 8 lat temu cyklu „Rozkręć wiarę”  była dziękczynieniem i okazją do materialnego wsparcia klasztoru sióstr klarysek od Wieczystej Adoracji w Kętach.

Tegoroczna pielgrzymka rowerowa była trzecią z pięciu zaplanowanych dziękczynnych wypraw. W 2016 roku rowerzyści dziękowali za Jubileuszowy Rok Miłosierdzia, Chrzest Polski i Światowe Dni Młodzieży. Odwiedzili na jednośladach Ukrainę i Litwę, a następnie przez Armenię dotarli do Gruzji. W ubiegłym roku dziękowali za 25 lat istnienia diecezji bielsko-żywieckiej. Z tej okazji zdobyli Nordkapp. W poprzednich latach grupa rowerzystów pielgrzymowała do Ziemi Świętej, na Saharę, do Rzymu, Fatimy, Turcji, Armenii i Gruzji.

tekst: R. Karp KAI

 

Już po raz ósmy Grupa Rozkręć Wiarę wyrusza na Wyprawę Rowerową. W tym roku w 11 osobowym składzie zamierza dotrzeć – wyruszając z Żywca – do sanktuarium La Salette we Francji i Rzymu pokonując siedem przełęczy Alpejskich.

Tą wyprawą chce wesprzeć remont 100 letniego klasztoru sióstr Klarysek od wiecznej adoracji w Kętach. W związku z tym zachęcamy do wpisania swojej intencji do Księgi Intencji znajdującej się w kaplicy MB Częstochowskiej. W tych intencjach zostaną odprawione cztery Msze Święte na najwyższych przełęczach i sanktuariach, ponadto będą one treścią codziennych modlitw pielgrzymów rowerzystów. Każda ofiara złożona zostanie przekazana siostrom Klaryskom.

Młodzieżowy Wolontariat Misyjny serdecznie zaprasza do włączenia się w pomoc misjonarzom naszej diecezji pracującym w Tanzanii.
W niedzielę 24 czerwca gościć będziemy w naszej parafii ks. Piotra Koszyka, który przedstawi nam problemy swoich tanzańskich parafian.
Po każdej Mszy świętej będzie można wesprzeć misje w Tanzanii. Zapraszamy również na Kiermasz Misyjny,a Dzieciaki do misyjnej zabawy.